زكات آن را داده باشد ، تا وقتي از نصاب أول كم نشده ، همه سال بايد زكات آن را بدهد . ( مسأله 1907 ) : زكات طلا ونقره در صورتي واجب مىشود ، كه آن را سكه زده باشند ، ومعامله به آن رواج داشته باشد ، واگر سكه آن از بين هم رفته باشد ، بايد زكات آن را بدهند . ( مسأله 1908 ) : طلا ونقره سكه‌دارى كه زنها براي زينت به كار مىبرند ، در صورتي كه رواج معامله با آن باقي باشد ، يعنى باز معامله پول طلا ونقره با آن شود ، بنابر احتياط زكات آن واجب است . ولى اگر رواج معامله با آن باقي نباشد ، زكات واجب نيست . ( مسأله 1909 ) : كسى كه طلا ونقره دارد ، اگر هيچ كدام آنها به اندازه نصاب أول نباشد ، مثلا ( 104 ) مثقال نقره و ( 14 ) مثقال طلا داشته باشد ، زكات بر أو واجب نيست . ( مسأله 1910 ) : چنان كه سابقا گفته شد زكات طلا ونقره در صورتي واجب مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد ، واگر در بين يازده ماه طلا ونقره أو از نصاب أول كمتر شود ، زكات بر أو واجب نيست . ( مسأله 1911 ) : اگر در بين يازده ماه طلا ونقره‌اى را كه دارد با چيز ديگر عوض نمايد ، يا آنها را آب كند ، زكات بر أو واجب نيست ، ولى اگر براي فرار از دادن زكات ، آنها را به طلا ونقره عوض كند ، يعنى طلا را به طلا يا نقره ونقره را به نقره يا طلا عوض نمايد ، احتياط واجب آنست كه زكات را بدهد . ( مسأله 1912 ) : اگر در ماه دوازدهم پول وطلا ونقره را آب كند ، بايد زكات آنها را بدهد ، وچنانچه بواسطة آب كردن ، وزن يا قيمت آنها كم شود بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر أو واجب بوده بدهد . ( مسأله 1913 ) : اگر طلا ونقره‌اى كه دارد خوب وبد داشته باشد ،